Friedrich Ebert

Friedrich Ebert
Bundesarchiv Bild 102-00015, Friedrich Ebert.jpg
miembru del Reichstag del Imperiu alemán


miembro del Bürgerschaft de Bremen Traducir


primer ministro de Prusia Traducir


Maximiliano de Baden Traducir - Paul Hirsch
Canciller d'Alemaña

9 payares 1918 - 13 febreru 1919
Maximiliano de Baden Traducir - Philipp Scheidemann
Reich Chancellor (Weimar Republic) Traducir

10 payares 1918 - 11 febreru 1919
← ensin valor - Philipp Scheidemann
presidente de Alemania Traducir

11 febreru 1919 - 28 febreru 1925
← ensin valor - Paul von Hindenburg
Vida
Nacimientu Heidelberg4  de febreru de 1871
Nacionalidá Baden
Bandera d'Alemaña Alemaña
Residencia Bremen
Fallecimientu Berlín28 de febreru de 1925
Sepultura Bergfriedhof Traducir
Causa de la muerte peritonitis Traducir
Familia
Casáu/ada con Louise Ebert
Fíos/es
Estudios
Llingües alemán
Oficiu
Oficiu políticu
Llugares de trabayu Estáu de Bremen y Berlín
Emplegadores periodico ciudadano de Bremer Traducir
Miembru de General Commission of German Trade Unions Traducir
Council of the People's Deputies Traducir
Asamblea Nacional de Weimar Traducir
Creencies
Relixón Luteranismu
Partíu políticu Partíu Socialdemócrata d'Alemaña
Partido Socialista Obrero de Alemania Traducir
IMDb nm0248123
Friedrich Ebert Signature.svg
Cambiar los datos en Wikidata

Friedrich Ebert (Heidelberg, 4 de febreru de 1871-Berlín, 28 de febreru de 1925) foi un políticu socialdemócrata alemán, dirixente del Partíu Socialdemócrata Alemán (SPD) y primer presidente de la República de Weimar.

Mocedá y primeros años

Nació en Heidelberg el 4 de febreru de 1871.[1] A pesar de que quería asistir a la universidá, esto resultó imposible por cuenta de la situación económica de la so familia.[2] Mientres s'atopaba en Mannheim, el so tíu púnxo-y en contautu colos círculos socialdemócrates y finalmente entró nel partíu en 1889.[2]

Carrera política

En 1905 ingresó al comité del Partíu Socialdemócrata Alemán (SPD),[2] en 1912 foi electu diputáu por esa agrupación y en 1916 convertir en vocera del so bloque nel parllamentu.[3] En 1913 finó'l líder socialdemócrata August Bebel, dempués de lo que Ebert foi escoyíu líder del SPD.

Anque, cuando en 1914 españó la Primer Guerra Mundial, Ebert primeramente opúnxose a la guerra,[3] lo cierto ye qu'el SPD sofitó de fechu l'esfuerciu bélicu alemán aprobando los presupuestos nel Parllamentu, lo que foi entendíu pol nala esquierda del partíu como una traición al pueblu y un xestu d'enclín claramente del llau de la reacción. A la llarga, estes tensiones nel senu del SPD acabaríen provocando una dixebra nel partíu similar a la de los bolcheviques, dando llugar al depués denomináu Partíu Socialdemócrata Independiente d'Alemaña (USPD). En xineru de 1918, cuando los obreros de la fábriques de municiones de Berlín fueron a la fuelga, Ebert xunir a los güelguistes, pero esforcióse duramente por que los güelguistes volvieren al trabayu lo antes posible.[2] Esto valió-y pa ser acusáu dende la esquierda como un "traidor de la clase obrera" y dende la derecha como un "traidor a la patria".

Tres la derrota alemana na guerra, Ebert encabezó'l gobiernu provisional qu'axustó los principales estremaos del Tratáu de Versalles en 1919. Amenaciáu tantu pola esquierda como pola derecha, el llamáu «pactu Ebert-Groener» col exércitu dexó-y ganar a la Lliga Espartaquista. Axuntada l'Asamblea Nacional na ciudá de Weimar, foi electu presidente de la República en 1919.[4]

Presidencia d'Alemaña

Como presidente, una de les primeres xeres de Ebert foi aconseyar a l'Asamblea Nacional qu'aprobaren el Tratáu de Versalles que s'acababa de roblar coles Potencies aliaes, lo qu'esta fixo'l 9 de xunetu de 1919 por una gran mayoría.[5] L'aprobación del tratáu foi considerada como una humildación y un "Diktat" (dictáu) por munchos alemanes, lo que-y ganó una enorme impopularidá nel so cargu recién estrenáu. Por esti motivu, y en parte por cuenta de la inestabilidá de la dómina, el Reichstag amplió'l so mandatu presidencial hasta'l 25 de xunu de 1925.[2]

Mentanto, en delles partes del país siguía la guerra civil empecipiada tres el Llevantamientu Espartaquista. Coles eleiciones de xineru de 1919 el gobiernu de la "Coalición de Weimar" (formada pol SPD, el Zentrum y el DDP) recuperara la llexitimidá democrática, polo cual consideró que les fuercies revolucionaries perdieren toa llexitimidá. Ebert y el Ministru de Defensa Gustav Noske emplegaron a los Freikorps pa ganar a los Conseyos obreros, según pa restaurar la llei y l'orde.[6]

En 1920 la situación nun ameyoró especialmente: Ebert tuvo que responder tantu al golpe d'Estáu de Kapp en Berlín, d'enclín derechiegu, como al Llevantamientu obreru del Ruhr, aniciáu como respuesta al Golpe d'Estáu na capital. Solamente tres la unviada del Reichswehr y unidaes especiales pudieron ser suprimíos dambos movimientos. En payares de 1923 tuvo de faer frente al Putsch de Múnich entamáu por Adolf Hitler y l'entós minoritariu grupu de los nacionalsocialistes. Sicasí, el movimientu foi rápido entartalláu poles fuercies del Orde y los principales líderes nazis arrestaos.[7] Por cuenta de esta situación descomanadamente convulsa, ente 1919 y 1924 Ebert emplegó los sos poderes especiales como presidente hasta nun total de 134 vegaes.[8]

Fallecimientu

Funeral de Ebert. Darréu tres el féretro, atópase'l so fíu Friedrich.

Ebert sufría de colelitiasis y de frecuentes ataques de colecistitis. Aquexáu del estrés al que-y sometía'l so cargu, estes otres constantes afecciones debilitáron-y considerablemente mientres la dómina de la so presidencia. A mediaos de febreru de 1925 cayó enfermu de lo que se creyó que podía ser un gripe, pero esta acabóse convirtiendo nuna aguda septicemia na nueche del 23 de febreru y tuvo que ser sometíu a una apendicectomía d'emerxencia pol doctor August Bier. Finalmente morrió d'un choque séptico dellos díes más tarde, a los 54 años d'edá.[9]

Friedrich Ebert casar en 1894 con Louise Rump. La pareya tuvo cinco fíos, de los cualos el fíu mayor, Friedrich, sería alcalde de Berlín Esti ente 1948 y 1967, y ocuparía importantes puestos na República Democrática Alemana (RDA).

La política de Ebert d'equilibriu ente les distintes facciones polítiques mientres la República de Weimar ye vista como un importante modelu políticu nel SPD actual. Anguaño, la Fundación Friedrich Ebert acomuñada al SPD, que de la mesma ye la fundación política más grande y más antigua d'Alemaña, ente otres coses, promueve ente los estudiantes la so capacidá intelectual y personalidá en nome de Ebert.

Precedíu por:
Príncipe Maximilian von Baden
(canciller)
Wappen Deutsches Reich - Reichsadler 1889.svg
Presidente del Conseyu de Representantes del Pueblu
1918 - 1919
Asocedíu por:
Philipp Scheidemann
(canciller)
Coat of arms of Prussia (1918–1933).svg
Primer Ministru de Prusia

1918
Asocedíu por:
Paul Hirsch
Precedíu por:
Guillermu II
(Emperador)
Standarte Reichspräsident 1921-1926.gif
Presidente d'Alemaña
1919 - 1925
Asocedíu por:
Paul von Hindenburg





Copyright