Bernard Dowiyogo

Bernard Dowiyogo
Data i miejsce urodzenia 14 lutego 1946
Nauru
Data i miejsce śmierci 9 marca 2003
Waszyngton, Stany Zjednoczone

Bernard Annen Auwen Dowiyogo (ur. 14 lutego 1946 na Nauru, zm. 9 marca 2003 w Waszyngtonie[1]) – nauruański polityk, siedmiokrotny prezydent Nauru. Z zawodu prawnik.

Dowiyogo urodził się 14 lutego 1946 roku na Nauru. Tam też się wychowywał i uczył w lokalnych szkołach. Następnie wyjechał do Australii, gdzie początkowo uczył się w mieście Ballarat[2]. Potem studiował prawo na Australian National University[3]. Przez pewien czas pracował jako nauczyciel[2].

Był sekretarzem w Nauru General Hospital i generalnym menedżerem w Nauru Cooperative Society[2]. Przewodniczył też Bankowi Nauru[3], a w 1994 Forum Południowego Pacyfiku[1].

Reprezentował okręg wyborczy Ubenide. Po raz pierwszy, wszedł do parlamentu w 1973 roku i nie opuszczał go aż do śmierci; został wówczas liderem Partii Nauru. W 1976 roku po raz pierwszy objął urząd prezydenta Nauru. Według Guinness Book of World Records był najmłodszą osobą, sprawującą wówczas urząd prezydenta niepodległej republiki na świecie[3]. Po utracie stanowiska prezydenta w 1978 roku, był ministrem sprawiedliwości w gabinecie Hammera DeRoburta, a za rządów Kenosa Aroiego był ministrem zdrowia i edukacji. W 1989 roku pokonał w wyborach prezydenckich DeRoburta, który trzy lata później zmarł[2]. W swoim gabinecie pełnił funkcje ministra rozwoju i przemysłu, ministra spraw zagranicznych, a także ministra służby publicznej i lotnictwa cywilnego[4]. Był też prezydentem w latach: 1996, 1998–1999, 2000–2001, 2003 (9–17 stycznia) i 2003 (18 stycznia – 9 marca)[5]. Zmarł na cukrzycę 9 marca 2003 roku w Waszyngtonie podczas oficjalnej wizyty. Jego następcą został Derog Gioura[6].

W latach 80. mocno krytykował Francję i USA za wznowienie prób atomowych na Pacyfiku[3].

Był znany jako jeden z najbardziej pragmatycznych prezydentów Nauru[1].

Jego synem jest Valdon, także polityk[7].

Copyright