Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób ICD-10

Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 (ang. International Statistical Classification of Diseases and Related Health Problems) – dziesiąta wersja Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych, czyli medycznej klasyfikacji sporządzonej przez Światową Organizację Zdrowia (WHO)[1][2]. Prace nad ICD-10 rozpoczęły się w 1983 r., po czym zostały zatwierdzone przez czterdzieste trzecie Zgromadzenie Światowej Organizacji Zdrowia w 1990 r[1]. Obecnie jest używany w ponad 100 krajach na całym świecie[3].

ICD-10 pozostanie aktualna do 1 stycznia 2022 roku, kiedy to zostanie zastąpiona przez ICD-11[3]. Wersja ICD-11 została opublikowana 18 czerwca 2018 r. w celu przygotowania państw członkowskich WHO do jej wdrożenia. Po zatwierdzeniu nowej klasyfikacji państwa członkowskie zaczną składać sprawozdania przy użyciu ICD-11 1 stycznia 2022 r[4].

Litera Znaczenie
A Niektóre choroby zakaźne i pasożytnicze
B
C Nowotwory
D Choroby krwi i narządów krwiotwórczych oraz niektóre choroby przebiegające z udziałem mechanizmów autoimmunologicznych
E Zaburzenia wydzielania wewnętrznego, stanu odżywienia i przemiany metabolicznej
F Zaburzenia psychiczne i zaburzenia zachowania
G Choroby układu nerwowego
H Choroby oka i przydatków oka, ucha i wyrostka sutkowatego
I Choroby układu krążenia
J Choroby układu oddechowego
K Choroby układu trawiennego
L Choroby skóry i tkanki podskórnej
M Choroby układu kostno-mięśniowego i tkanki łącznej
N Choroby układu moczowo-płciowego
O Ciąża, poród i połóg
P Niektóre stany rozpoczynające się w okresie okołoporodowym
Q Wady rozwojowe wrodzone, zniekształcenia i aberracje chromosomowe
R Objawy, cechy chorobowe oraz nieprawidłowe wyniki badań klinicznych gdzie indziej niesklasyfikowane
S Urazy, zatrucia i inne określone skutki działania czynników zewnętrznych
T
V Zewnętrzne przyczyny zachorowania i zgonu
W
X
Y
Z Czynniki wpływające na stan zdrowia i kontakt ze służbą zdrowia
U Kody specjalne

Przykłady

Każda jednostka nozologiczna posiada oznaczenie alfanumeryczne w postaci: LCC.X gdzie C to cyfra, L – litera, X jej podtyp. X przybiera wartości od 0 do 7, cyfra 8 oznacza „inne”, a 9 BNO (bliżej nieokreślone).

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Blisko 27 krajów[5] wykorzystuje ICD-10 na potrzeby refundacji i alokacji zasobów w swoich systemach opieki zdrowotnej, a niektóre z nich wprowadziły zmiany w ICD, aby lepiej dostosować ją do swoich potrzeb. Niezmieniona międzynarodowa wersja ICD-10 jest wykorzystywana w 117 krajach do sporządzania sprawozdań i statystyk dotyczących przyczyn zgonów[2].

Australia

Wprowadzona w 1998 r., ICD-10 Modyfikacja Australijska (ICD-10-AM) została opracowana przez National Centre for Classification in Health na Uniwersytecie w Sydney[6]. Obecnie jest ona aktualizowana przez Australian Consortium for Classification Development[6].

ICD-10-AM została również przyjęta przez Nową Zelandię[7], Irlandię[potrzebny przypis], Arabię Saudyjską[potrzebny przypis] i kilka innych krajów[8].

Czechy

Republika Czeska przyjęła ICD-10 w 1994 r., rok po jej oficjalnym opublikowaniu przez WHO[9]. Poprawki do wydania międzynarodowego są stale wprowadzane[10][11]. Oficjalne czeskie tłumaczenie ICD-10 2016 10th Revision zostało opublikowane w 2018 roku[9].

Niemcy

Niemiecki ICD-10 (ICD-10-GM) jest oparty na ICD-10-AM[8]. ICD-10-GM została opracowana w latach 2003–2004 przez German Institute for Medical Documentation and Information[8].

Polska

W Polsce ICD-10 obowiązuje od roku 1996[12]. Polskiego tłumaczenia dokonało Centrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia zgodnie z umową TR/10/017-019 ze Światową Organizacją Zdrowia o udzielenie praw do tłumaczenia i publikacji[potrzebny przypis].

Rosja

Ministerstwo Ochrony Zdrowia Federacji Rosyjskiej zarządziło w 1997 roku przerzucenie wszystkich organizacji zdrowotnych na ICD-10[13].

Copyright