Powódź w Chinach (1938)

Powódź w środkowych Chinach w 1938
Ilustracja
Obszar powodzi
Państwo  Chiny
Miejsce Huayuankou
Rodzaj zdarzenia umyślne wywołana powódź
Data 5 – 7 czerwca 1938
Ofiary śmiertelne 800 000
brak współrzędnych

Powódź w Chinach (1938) (chiń. upr. 花园口决堤事件; chiń. trad. 花園口決隄事件; pinyin Huayuan kǒu juédī shijian, dosłownie „Incydent ze uszkodzeniem wałów w Huayuankou”) – powódź na w dolinie rzeki Huang He w 1938, sztucznie wywołana przez przerwanie wałów w okolicach Huayuankou. Wały uszkodzono na polecenie ówcześnie rządzącego w Chinach Kuomintangu; celem powodzi miało być zatrzymanie postępów armii japońskiej w kierunku Zhengzhou oraz Wuhanu podczas trwającej drugiej wojny chińsko-japońskiej[1].

Skutki uszkodzenia tamy na Huang He

Woda zniszczyła tysiące wiosek, a kilka milionów mieszkańców wsi musiało opuścić swoje domy. Oficjalna powojenna komisja Kuomintangu oszacowała, że łączna liczba ofiar śmiertelnych powodzi mogła wynieść 800 000 ludzi[2].

Strategiczna wartość tej operacji okazała się mierna. W chwili powodzi japońskie oddziały znajdowały się głównie albo na północny wschód, albo na południe od obszaru zalewowego. Ich atak na Zhengzhou został zatrzymany, ale nie przeszkodziło im w zaatakowaniu Wuhanu z innego kierunku i zajęciu go w październiku tego samego roku. Ze względu na negatywne nastawienie chłopów do rządu spowodowane tym incydentem, z czasem zalany obszar stał się ważnym ośrodkiem rekrutacji dla chińskich komunistów[3].

Dzięki pomocy UNRRA tama została odbudowana w 1947 roku[4].

Copyright